![]() |
![]() |
|
| ایجاد محیطی علمی و آموزشی برای دسترسی سریع و آسان دانش آموزان به اطلاعات |
|
با شروع سال تحصيلي جديد سعي دارم تا مطالب مورد نياز دانش آموزان خود را در اين وب لاگ در حد توان بگنجانم
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه چهارم مهر 1385ساعت 20:5 توسط پاسبانیان |
|
|
سونوگرافي با ماوراي صوت براي عكسبرداري و سونوگرافي عمدتا از اشعه ايكس استفاده ميشود. به لحاظ انرژي بالا و قدرت نفوذ زياد اشعه ايكس از آن در سونوگرافي بافتهاي نرم و اعضاي داخلي بدن نمي توان استفاده نمود. بنابراين از امواج آكوستيكي از جمله ماوراي صوت در سونوگرافي بهره ميگيرند. منبع : دانشنامه رشد |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385ساعت 9:5 توسط پاسبانیان |
|
|
چه زمانی مغز انسان بالغ می شود؟
دانشمندان دانشگاه دارتمانت (Dartmouth) بر این باورند که تغییرات رو به رشد قابل توجهی که به طور اتوماتیک در ساختمان مغز انسان بعد از سن 18 سالگی رخ می دهد را شناسایی کرده اند. برگرفته از سایت فر یا |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 10:36 توسط پاسبانیان |
|
|
جالبترین و قدیمیترین برج جهان با 85 متر طول و 14500 تن وزن در دوره "رنسانس" در "توسکنی" ایتالیا واقع است، ساخته شد و هر روز کجتر میشود. این برج هر سال 2.5 سانتیمتر به سمت زمین کج میشود و احتمالا تا 80 سال دیگر سقوط خواهد کرد. در آن دوره ، ثروتمندان ایتالیا و طبقه اشراف برای رقابت با یکدیگر مشهورترین هنرمندان و معماران را مأمور ساختن شاهکاری معماری میکردند. در قرن دوازدهم ، اهالی شهر "پیزا" تصمیم گرفتند کلیسای آنها برجی داشته باشد که برج "سینت مارک" را تحت تأثیر قرار دهد. پس از آن که پایههای بنا حفر شد، معماری کار آزموده به نام "بونامو" که مسئول ساختمان این برج بود، نخستین سنگ آن را در 1174 (م.) بنا نهاد. اما پیش از آنکه ارتفاع برج به 12 متر برشد، مشخص شد که برج به میزان زیادی منحرف شده است. شایعات و نظر کارشناسان
شایعاتی در مورد معماری این برج وجود دارد. مثلا گفته میشود "پیزانو" در محاسبه خود برای ساخت برج مرتکب اشتباهاتی شد که باعث کج شدن آن شده است. عدهای دیگر میگویند معمار برج پیزا ، مخصوصا آن را کج ساخته است تا هنر معماری خود را در میان دیگر شهرهای رقیب پیزا نظیر شهر فلورانس به اثبات رساند. برخی دیگر نیز عقیده دارند که پایه برج را مصالح ساختمانی محکم پی ریزی نکردهاند ، چون انحنای این برج از کمتر از یک متر به حدود 4.5 متر در سال 1829 م رسیده است. برگرفته از سایت رشد |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 10:15 توسط پاسبانیان |
|
تاریخچه پیدایش موسیق درمانی
تاریخچه استفاده از موسیقی به عنوان روشی برای درمان به زمان ارسطو و افلاطون باز میگردد. از آن زمان به بعد رگههایی از استفاده از اصوات و آهنگها برای درمان بیماریهای مختلف بکار رفته است. اما در قرن بیستم فکر رسمی استفاده از موسیقی برای درمان مصدومین جنگ جهانی اول آغاز شد و هر چند استفاده از این روش درمانی با مشکلاتی همراه بود که با قدمهایی که برداشته شد، بتدریج این شاخه درمانی تکامل یافت و انجمنهای متعددی تشکیل گردید. بطوری که در سال 1944 اولین برنامه آموزش موسیقی درمانی در جهان در دانشگاه میشیگان آغاز شد. روشهای موسیقی درمانی
در موسیقی درمانی دو روش اساسی وجود دارد: روش فعال و روش غیر فعال ، روش غیر فعال شامل شنیدن موسیقی است که بیماری با گوش دادن و شنیدن موسیقی که در حال نواخته شدن است، مورد درمان قرار میگیرد. در این روش بیشترین تأثیر عملکرد در جهت برانگیختن و تأثیر واکنشهای عاطفی و ذهنی است. در حالی که در روش موسیقی درمانی فعال که نواختن ، خواندن و حرکات موزون اساس کار است. واکنشهای مختلف عاطفی ، ذهنی ، جسمی و حرکتی تحریک و برانگیخته میشوند. موسیقی درمانگر کیست؟
انجام و ارائه روش درمانی توسط هر فردی جایز نیست. موسیقی درمانگرها افرادی متخصص هستند که در زمینههای مختلف موسیقی و شاخههای درمانی ، آموزش دیدهاند. بلکه آنهایی صلاحیت دارند که با اساس بیماریها ، درمانهای مختلف آنها ، روانشناسی موسیقی و ... آشنا هستند و شایستگی فردی و تخصصی لازم را در این زمینه دارا هستند. در موسیقی درمانی از چه نوع موسیقی استفاده میشود؟
موسیقی انواع مختلف دارد، برخی آرام و برخی تند هستند. در هر حال تأثیر موسیقیهای مختلف بر ذهن و سلامت انسان متفاوت است. برخی از انواع موسیقی نه تنها نقش بهبود دهنده ندارند، بلکه معمولا برای کارکردهای مختلف مغز و روح انسان نیز مضر به شمار میروند و در صورت تداوم به گوش دادن یا نواختن آنها مشکلاتی را برای فرد بوجود خواهد آورد. در فرآیند درمان با موسیقی از نواحی از موسیقی استفاده میشود که القاء آرامش و نشاط ذهنی را به همراه دارند و باعث تجدید قوا و بهبود کارکردهای مغز میشوند. این دسته از موسیقیها با ایجاد تأثیرات مختلف از جمله تقویت اراده و روحیه بیماران فرآیند درمان را سرعت میبخشند. چه نوع بیماریهایی با موسیقی درمانی درمان میشوند.
|
|||
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 8:35 توسط پاسبانیان |
|
آنها پیشرفتهترین لباسهایی هستند که میتوان داشت: مواد باهوش ، پر از حسگر ، به همراه سیستمهای هدایت رایانهای ، ... و با اینحال لباسهای فضایی را هنوز خیاطها با دست میدوزند. انسان در آنها احساس راحتی نمیکند و پوشیدنشان نیز آسان نیست، اما این لباسها برای کار در محیطی طراحی شدهاند که از تمامی نواحی روی زمین خشنتر و کشندهتر است.
|
|
|
|
پژوهشهاي جديد حاكي است كه گرسنگي مي تواند به تقويت حافظه و ياد آوردن محفوظات كمك كند. به گزارش سرويس «علمي» ايسنا، دانشمندان معتقدند كه به اين ترتيب شايد بتوان به شاگردان توصيه كرد كه بهتر است با شكم خالي امتحانات خود را بگذرانند. محققان دانشگاه ييل آمريكا، دريافته اند كه «گرلين» يا هورمون گرسنگي ميتواند شمار ارتباط عصب ها با بخشي از مغز را كه محفوظات جديد در آنجا حفظ مي شود افزايش دهد. اين يافته ها موجب شده كه اميدواري به اين كه در بيماري هايي مانند آلزايمر كه نيروي حافظه و يادگيري شخص لطمه مي بيند، داروها بتوانند موثر واقع شوند افزايش يابد. شكم خالي هورمون «گرلين» را وارد جريان خون مي كند و موجب فعال شدن عصب هاي گيرنده مغز مي شود.تيم تحقيقاتي دانشگاه ييل با انجام چندين آزمايش يادگيري و حافظه بر روي موش ها كشف كردهاند كه تزريق گرلين اضافي به موش ها سبب مي شود كه عملكرد مغز آنها در ارتباط با حافظه و يادگيري بهتر مي شود. به گزارش ايسنا، پرفسور استفن بلوم، متخصص تغذيه در امپريال كالج لندن نيز در اين زمينه به بيبيسي گفت:«حافظه ممكن است قطع و وصل شود و غالبا هنگام استرس حافظه وصل مي شود. گزارش دانشگاه يل جالب است و كاملا قابل قبول است كه استرس يا گرسنگي حافظه را تقويت كرده و به ياد آوردن محفوظات كمك كند.» منبع: www.agri.com |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 12:10 توسط پاسبانیان |
|
|
|||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سی ام بهمن 1384ساعت 15:8 توسط پاسبانیان |
|
|
ادوارد كاسلر از دانشگاه مينسوتا، در مينياپوليس، در سال 1980 آبشش مصنوعي ساخته بود كه اكسيژن را از آب برداشت ميكرد. او از آن سالها در اين رويا بود كه دستگاهي بسازد كه روزي به او امكان دهد درست مانند يك ماهي شنا كند و در حالي كه در آب شيرجه ميرود، منبع ناپاياني از اكسيژن براي او فراهم كند. كاسلر ميخواهد مانند يك ماهي شنا كند، اما هنگامي كه آبشش ساخت خودش را در آزمايشگاهش مورد آزمون قرار داد، دريافت كرد كه اكسيژن كافي برايش فراهم نميكند. كاسلر يادآور ميشود كه" آن دستگاه توان كافي براي زندهنگه داشتن من را نداشت." كاسلر نخستين فردي نيست كه آرزوي شنا كردن مانند ماهي را در سر پرورانده است. در سال 1962، جاكوس كاستوو، از پيشگامان كاوش در زير آب، به دنيا آمدن گونهي تازهاي از انسان، Homo aquaticus ، را پيشبيني كرد: مردماني كه با جراحي داراي آبشش شدهاند. كاستوو گفته بود: ششها را دور خواهد زد و ميتواند زندگي كند و نفس بكشد در هر ژرفايي براي هر زماني كه بخواهد و بي آنكه آسيبي ببيند." ساختن يك آبشش مصنوعي ابتدايي، ناباورانه ساده است. همهي آنچه كه شما نياز داريد يك جعبهي ضدآب است كه از غشايي با نفوذپذيري بالا به گاز ساخته شده باشد. آن را با هوا پر كنيد و زير آب نگه داريد و شما يك آبشش خواهيد داشت. ميزان اكسيژن و دياكسيدكربن حل شده در آب با جوّ بالاي آن در تعادل است. بنابراين، انتشار از راه غشا به آفرينش غلظتي نزديك به جوّ درون جعبه ميانجامد. اگر اكسيژن درون جعبه پايين بيفتد، اكسيژن بيشتري از آب به درون آن راه خواهد يافت و اگر دياكسيدكربن درون جعبه افزايش يابد، به بيرون پراكنده خواهد شد. در سال 1961، درست چند ماه پس از ساخته شدن نخستين غشاي سيليكوني بسيار نفوذپذير، ريال والتر راب، از شركت جنرال الكتريك، آبششي ساخت كه ميتوانست نياز همستر را به اكسيژن برآورده سازد. او يادآوري ميكند كه" شما فقط بايد آب را در جنبش نگه داريد" تا آب سرشار از اكسيژن و با دياكسيدكربن پايين، هميشه در تماس با غشا قرار گيرد. نيازي به اين نيست كه بگوييم انسانها در مقايسه با همستر به اكسيژن بيشتري نياز دارند. در آب نيز به همان اندازهي جوّ اكسيژن وجود ندارد؛ بسته به جو، فقط 4 تا 6 ميليليتر در هر ليتر آب دريا. بنابراين، براي اين كه جريان مناسبي از اكسيژن مورد نياز خود را به دست آوريد، نه تنها بايد جريان مناسبي از آب روي غشا برقرار باشد، بلكه سطح بزرگي ميخواهيد كه هر بار حجم بيشتري اكسيژن برداشت كنيد. بر اساس برسيهاي چارلز پگانلي، تنكارشناس(فيزيولوژيست) كه در دههي 1960 روي آبششهاي مصنوعي آزمايش ميكرد،كمترين سطحي كه نياز داريد، 80 متر مربع است. براي آنكه آبششهاي كارآمدي داشته باشيد، اين سطح گسترده بايد درون فضاي كوچكي جاي داده شود؛ درست همانگونه كه كيسههاي هوايي ششهاي ما، سطح بسيار بزرگي را فراهم ميكنند. ششهاي مصنوعي، براي وارد كردن اكسيژن در خون طي عمل بايپس قلب يا پس از آسيب شديد به شش، از مدتها پيش در بيمارستانها به كار گرفته ميشوند. خون از درون شبكهاي از لولههاي كوچك نفوذپذير به گاز ميگذرد و هوا در پيرامون لولهها در جريان است. اكسيژن با روند انتشار از ديوارهي لولهها به درون خون نفوذ ميكند و دياكسيدكربن از خون به هوا جريان مييابد. در اين دستگاه سطح بسيار بزرگي درون فضاي كوچكي جاي گرفته است. كاسلر دريافت كه او ميتواند با متصل كردن چند شش مصنوعي به هم، يك آبشش مصنوعي بسازد. هوا از راه لولههاي نفوذپذير به گاز، نفس كشيده ميشود و در همان حال، مقدار زيادي آب روي لولهها مكيده ميشود. به اين ترتيب، اكسيژن به هواي تنفسي راه مييابد. با وجودي كه اين آبشش نميتوانست اكسيژن كافي براي انسان را فراهم سازد، كاسلر همسر مورد علاقهاش، مگينز، را درون جعبهاي نفوذناپذير به آب به زير رودخانهي ميسيسيپي فرستاد. او ميگويد" من هرگز به اندازهي اين آزمايش در زندگيام، نگران نشده بودم." خوشبختانه دستگاه كار كرد و بخت با او يار بود كه ازدواج آنان سر گرفت. مگينز 3 ساعت زير آب بود و مقدار اكسيژن حدود 16 درصد ثابت ماند. در دههي 1980، يك شركت ژاپني كه غشاي سلولزي توليد ميكرد، كاري را كه كاسلر كنار گذاشته بود، در برنامهي خود قرار داد. فوجيسيستم توكيو مجموعهاي از آبششهاي نمونه ساخت تا از اين راه ثابت كند چه غشاهاي با كيفيتي ميسازد. نمونههاي آغازين به يخچال كوچكي ميماند كه به پشت قواص بسته شده بود، اما نمونههاي پيشرفتهتر كه دانكي3 نام گرفته بود، از جعبهاي تابوتمانند تشكيل شده بود كه جلوي غواص كشيده ميشد. دستگاه بزرگي بود، اما كار ميكرد. در برنامهي تلويزيوني كه در سال 2002 براي معرفي اين دستگاه پخش شد، غواصي با اين دستگاه براي 30 دقيقه در استخر آب باقي ماند. مشكل اين دستگاه فقط در اندازهي آن نبود. هواي عادي 21 درصد اكسيژن دارد. دانكي3 ، مانند آبشش كاسلر، مقدار اكسيژن را در هواي تنفسي حدود 16 درصد نگه ميدارد. چنين مقدار پاييني از اكسيژن، ميتواند باعث كاستي در توانايي انسان در درست و روشن فكر كردن شود. حال آنكه، هنگام شيرجه رفتن در آب، خوبفكر كردن بسيار مورد نياز است و تصميمهاي ضعيف ميتواند مرگبار باشد. بنابراين، آبششهايي كه فقط بر انتشار استوارند، به اندازهي كافي مناسب نيستند. بايد به روشي بر غلظت اكسيژن افزود. به نظر ميرسد اين كار امكانپذير باشد: ماهيها مثانههاي شنايشان را پر ميكنند كه شناوري آنها را در حالت خنثي نگه ميدارد و اين درحالي است كه آنها اكسيژن خالص را از آب برداشت ميكنند. در دههي 1980، ژوزف و سيليا بوناونچورا در دانشگاه كاروليناي شمالي، نشان دادند كه ماهيها اين كار را به كمك شكل از هموگلوبين(پروتيين جابهجا كنندهي اكسيژن در خون) كه به pH حساس است، انجام ميدهند. وقتي سلولهاي پيرامون مثانهي شنا اسيدلاكتيك را به درون خون آزاد ميكند، كاهش pH باعث آزاد شدن اكسيژن به درون مثانه ميشود و زماني كه ماهي ميخواهد به ژرفاي بيشتري برود، حجم آن را متناسب نگه ميدارد. خون مصنوعي ماهي اين زوج دريافتند كه آنان ميتوانند با تقليد از اين فرايند آبششهاي مصنوعي را براي هدفهاي گوناگون بسازند. آنان به جاي هموگلوبين ماهي، تصميم گرفتند از مواد شيميايي بهره گيرند كه محكم به اكسيژن پيوند ميشوند اما زماني كه از روي يك الكترود ميگذرند، آن را آزاد ميكنند. آبششي كه بوناونچوراها براي غواصها طراحي كردهاند، از دو حلقه تشكيل شده است. در حلقهي اول، هموگلوبين مصنوعي اكسيژن را از آب برداشت ميكند. در سوي ديگر حلقه، از روي الكترود ميگذرد و اكسيژن آن آزاد ميشود كه از خلال غشايي به حلقهي دوم آزاد ميشود و اين حلقهي دوم است كه هواي تنفسي را جابهجا ميكند. سيليا بوناونچورا ميگويد" همهي محاسبههاي ما نشان ميداد كه اين دستگاه كار خواهد كرد." اما اين طرح هرگز از ميز طراحي فراتر نرفت. سرانجام، اين فناوري به شركتي فروخته شد كه به ساختن جايگزينهايي براي خون و نه آبشش، علاقهمند بود. بنابراين، طرح آبشش دو حلقهاي تا اندازهي زيادي به فراموشي سپرده شد. با وجود اين، يك گروه در دانشگاه واسدا در ژاپن براي چند سال با دستگاه سادهتري به آزمايش ادامه داد(شكل را ببينيد). آنان از هموگلوبين يا پرفلوروكربن، مايع بياثر، كه اكسيژن در آن فراوان حل ميشود، بهره گرفتند تا اكسيژن را از آب برداشت و به حلقهي هواي تنفسي جابهجا كنند. كنيچي نگاسه، رهبر اين گروه، ميگويد" به نظر ما ساختن آبششي با اندزهي منطقي، امكانپذير است." اما كاسلر و پگانلي نپذيرفتهاند كه دستگاه دوحلقهاي راه رسيدن به چنين آبششي است. آنان ميگويند كه مشكلي پايهاي در اين آبششهاي بر پايهي غشا وجود دارد كه يكي از آنها را حدود يك سدهي پيش، ريچارد ايج، تنكارشناس دانماركي كه روي سوسكهاي آبزي پژوهش ميكرد، شناسايي كرده بود. سوسكهاي آبزي پيوسته براي به دست آوردن حباب هوا، كه زير پوشش بالهايشان يا بالاي شكمشان، (روي سوراخهايي كه از آنجا نفس ميكشند) جاي ميدهند، از كف آبگير به بالا ميآيند. اين حبابها چيزي بيش از اندوختهي ثابتي از اكسيژن هستند؛ آن گونه كه غواصها كپسول هوا با خود جابهجا ميكند. سطح حبابها مانند آبشش عوض تبادلكنندهي گاز عمل ميكند: اكسيژن از آب به درون حباب و دياكسيد كربن از حباب به بيرون منتشر مي شود. اما اگر حباب مانند آبشش كار ميكند، چرا بيشتر سوسكهاي آبزي سفر پرمخاطرهاي را براي آمدن به سطح آبگير به جان ميپذيرند؟ پاسخ اين پرسش در اثر افزايش فشار در حباب هوا هنگام فرورفتن سوسك در آب، نهفته است. اين فشار به هواي درون حباب فشار ميآورد و گازها را در آب محلولتر ميسازد. نتيجه اين است كه حباب چروكيده ميشود، به اندازهي كه ديگر چندان به عنوان آبشش كار نميكند يا به طور كامل جمع ميشود. به اين دليل است كه سوسك براي دوباره پر كردن حباب به سطح آب ميآيد. چنين مشكلي براي آبشش مصنوعي نيز به وجود ميآيد. همانطور كه غواص در آب فرو مي رود، فشار بالا باعث فشرده شدن هواي تنفسي و حل شدن بيشتر آن در آب مي شود. بيشتر هماي از دست رفته نيتروژن است، زيرا 80 درصد هوا را تشكيل ميدهد. براي جلوگيري از درهمفشرده شدن ششها، بايد آبشش اكسيژن بيشتري به هواي تنفسي پمپ كند. بنابراين، نسبت اكسيژن افزايش مييابد، كه مشكل ديگري به همراه دارد زيرا كه اكسيژن خالص در ژرفاي 9 متر زهرآگين ميشود. بنابراين، اگر شما اكسيژن خود را از آب برداشت كنيد، بايد اندوختهاي از نيتروژن بياثر همراه داشته باشيد تا اندختهي هواي خود را در حالتي نگه داريد كه از زهرآگين شدن هوا طي فرورفتن در آب پيشگيري كنيد. پيشگيري از اين مشكل، بسيار سخت است. آبششهاي دوحلقهاي باعث كاهش از دست رفتن نيتروژن ميشوند، اما آن را بر طرف نميكنند. حتي اگر شما بتوانيد به طور كامل از اين كار پيشگيري كنيد، غواص هنوز هم از راه پوست خود نيتروژن از دست ميدهد. آلون بودنر، نوآور اسرائيلي، سال گذشته رويكرد نويي پيش رو نهاد. او به جاي آبشش غشايي، فرايند صنعتي جداكردن گازها از مايع را به كار گرفته است. اين فرايند بر اين اصل استوار است كه اگر شما فشار مايع را كاهش دهيد، براي مثال با با يك پمپ سانتريوفوژي، گاز حل شده در آن به صورت حباب بيرون ميآيد. بودنر ميگويد كه دستگاه ساخت او، كه با باتري به كار ميافتد، ميتواند همهي اكسيژن حل شده در آب را برداشت كند.در واقع، اين دستگاه ميتواند گازي داراي 34 درصد اكسيژن را از آب دريا فراهم كند. به علاوه، چون دستگاه بوندر نيتروژن را نيز همراه اكسيژن برداشت ميكند، مشكل از دست رفتن نيتروژن نيز وجود ندارد. اما در اين رويكرد نيز مشكلي وجود دارد. اين دستگاه بايد در هر دقيقه بيش از هزار ليتر آب را پردازش كند تا بتواند اكسيژن كافي براي نفس كشيدن غواص را در سطح آب فراهم كند. با هر 10 متر فرورفتن در آب، فشار دو برابر ميشود و بنابراين شما بايد براي فراهم كردن همان حجم، دو برابر هوا برداشت كنيد. با فرورفتن بيشتر، شما حتي بايد بيشتر برداشت كنيد. تنها راه براي كاركردي كردن اين دستگاه اين است كه از آن به عنوان بخشي از تجديد كنندهي تنفس بهره بگيريد. تجديد كنندهي تنفس بيشتر هواي فشردهاي كه غواصها به خود جابهجا ميكنند، از دست ميرود. حبابهايي كه به سطح آب باز ميگردد داري بيشتر اكسيژن مصرف نشده هستند. در تجديد كنندههاي تنفس( و در آبششهاي غشايي) هوا بازگردش دارد؛ يعني، اكسيژن از دست رفته بار ديگر به كار گرفته مي شود و دياكسيد كربن جدا ميگردد. تجديد كنندههاي تنفس با غواصها امكان ميدهند كه با اندوختهي اكسيژن كوچك بتوانند ساعت بيشتري زير آب بمانند. از اين رو، بودنر ميخواهد اين دستگاه را به عنوان بخشي از تجديد كنندهي تنفس طراحي كند. در اين حالت، ديگر نياز نداريم همهي هوا را از 200 ليتر آب در دقيقه برداشت كنيم. چون دستگاه عواي سرشار از اكسيژن را به جاي اكسيژن خالص به هواي تنفسي ميافزايد. نيتروژن بايد به طور دورهاي تهويه شود تا از افزايش آن جلوگيري شود، اما اين كار را پيش از اين تجديد كنندههاي نيمهمداربسته انجام ميدهند. اما عامل محدود كننده در مورد تجديدكنندههاي تنفسي، اكسيژن اندوختهاي نيست، بلكه دور كردن دياكسيد كربن است. قوطيهاي آب آهك اين گاز را طي چند ساعت پاكسازي ميكنند. اما آنها را بار ديگر نميتوان به كار گرفت و جايگزين كردن آنها نيز هزينهبر است. بنابراين، در حالي كه رويكرد بودنر برخي از مشكلها بزرگ آبششهاي غشايي را حل ميكند، توانايي بزرگ آنها را نيز به همراه دارد: آنها در دور كردن دياكسيد كربن، سرآمدند. غشاهاي آبششي را به عنوان شست و شو دهندهي دياكسيدكربن در نظر ميگيرند تا موادشيميايي به كار رفته در تجديدكنندههاي تنفسي و زيردرياييهاي كوچك را جايگزين كنند. همچنين، به عنوان دستگاه اضطراري در زيردرياييهاي بزرگ به كار ميروند. در سال 2003، بر اساس يك برسي، كه براي پژوهشگاه نيروي دريايي آمريكا انجام شد، آزمايشهاي بيشتر دربارهي آبششهاي غشايي به عنوان دستگاه اضطراري در زيردرياييها پيشنهاد شد. يكي از آن پژوهشگران، دن واركاندر از دانشگاه بوفالو در نيويورك، فكر ميكند ميتوان آبشش غشايي ساخت كه غواص به عنوان بخشي از تجدد كنندهي تنفسي همراه خود داشته باشد. او خاطر نشان ميكند كه : با اين كار ميتوان به مدت نامحدودي هواي تنفسي را پاكسازي كرد." به نظر ميرسد در آيندهي نزديك بتوانيم از آبششهاي مصنوعي به عنوان فراهمكنندهي اكسيژن براي ماشينهايي كه زير آب كار ميكنند، بهره بگيريم. نمونههاي اوليه، پيش از اين ساخته شدهاند. اكنون، ماشينهاي فرمان از راه دور و زيردرياييهايي كه با سوخت فسيلي كار ميكنند، اكسيژن مايع با خود جابهجا ميكنند. برداشت اكسيژن از آب دريا به اين ماشينها امكان ميدهد سوخت بيشتري به همراه داشته باشند. و در آينده، آبششهاي مصنوعي براي فراهم ساختن هواي تنفسي براي زيردرياييها يا سكونتگاههاي زيرآبي به كار گرفته خواهند شد. به نظر بوندر اين كار تنها كاربرد اين دستگاه در آيندهي نزديك خواهد بود. اما غواصها، بدون دستگاههاي فني شگفتآوري مانند غشاهايي كه فعالانه گازهاي ويژهاي را به درون و بيرون پمپ ميكنند، ميتوانند از آبششهاي مصنوعي به عنوان پاككنندههاي دياكسيدكربن بهره گيرند. بوندر و ديگران شايد بتوانند نمونههاي اوليهي آن را بسازند، اما آنها همراه غواصها نخواهند بود، مگر آنكه از ابزارهاي كنوني غواصي و تجديد كنندههاي تنفسي، كوچكتر و ايمنتر باشند يا امتياز بزرگي داشته باشند. به نظر مي رسد كه امتياز بزرگ مورد نظر، فراهم كردن اندوختهي نامحدودي از هوا باشد، اما همهي طرحهاي پيشنهادي به باتريهايي به دورهي فعاليت محدود وابستهاند. حتي اگر بشود نياز به نيرو را تا اندازهي بسيار زيادي كاهش داد، بيشتر غواصها نميخواهند يا نياز ندارند بيش از 12 ساعت يا بيشتر زير آب بمانند كه چنين كاري را پيش از اين تجديدكنندههاي تنفسي امكانپذير كرده بودند. منبع : سایت جزیره ی دانش |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سی ام بهمن 1384ساعت 14:59 توسط پاسبانیان |
|
|
نيروها و پتانسيلهاي اتمي يا بينملكولي در مدلسازيهاي ديناميك ملكولي در دنياي پيرامون آنچه داراي حيات است، يا موجوديت دارد، به نوعي از ذراتي (مولكولهاي ريز و درشت) بههممقيد، چه به صورت موضعي و چه بصورت جامع، ساخته شدهاند. اين سخن ريچارد فينمن (پدر فناوري نانو) بسيار جالب و بديهي به نظر ميرسد .به لحاظ نظري، هر ساختار اتميِ مولكولي كه قوانين بنيادين حاكم بر فيزيك و شيمي را نقض نكتد مجاز است، به شرط آن كه پايدار باشد. نيرو: نيروها تمام اثرات محيط اطراف، شامل اتمها و مولکولهاي اطراف يک جسم (سيستم) بر آن جسم است که بر حرکت و رفتار کلي آن اثر ميگذارد. در فيزيك و شيمي تا كنون چند نيروي مهم شناخته شدهاند كه باعث گرد هم آمدن مولكولها و اتمها و تشكيل ساختارهاي نانومتري و بزرگتر ميشوند. شما با برخي از اين نيروها آشنا هستيد. توجه کنيد که يک سيستم واقعي، مانند يک مولکول پيچيده و طويل، داراي انواع و اقسام نيروها و پيوندهاي بين اتمي است. .1 پيوند واندروالسي: كه از القاي ميدان الکتريکي از دوقطبيهاي لحظهاي يک اتم به اتم ديگر ناشي ميشود و به «نيروهاي واندروالسي» معروف است. در فواصل دور )بر حسب نانومتر) اين نيروها جاذبه و در فواصل نزديک دافعهاند. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 11:45 توسط پاسبانیان |
|
|
||
|
+ نوشته شده در
دوشنبه دهم بهمن 1384ساعت 9:21 توسط پاسبانیان |
|
|
به نظر شما در یک لیوان پر از آب چند سنجاق جا میگیرد؟ شاید بگویید: هیچ ، چون لیوان پر است و وقتی سنجاقی در آن بیندازید، به علت اینکه سنجاق هم حجمی دارد، آب بیرون خواهد ریخت. یک آزمایش در یک لیوان آنقدر آب بریزید تا کاملا پر شود. بعد یک مشت سنجاق در کنار لیوان قرار دهید. سنجاقها را یکی یکی توی لیوان بیندازید و بشمارید. (البته باید خیلی با احتیاط این کار را انجام دهید.) نوک تیز سنجاق را آهسته توی آب فرو برید و بدون تکان و فشار سنجاق را رها کنید، بطوری که در اثر لرزش بیرون نریزید. حقیقت چیست؟ کلید حل این پدیده غیر قابل فهم در همین بالا آمدن آب است. اگر شیشه کمی چرب باشد، آب شیشه را کمتر تر میکند و اما لبه لیوان مثل هر ظرف دیگری که مورد استفاده ما قرار گیرد، در نتیجه تماس انگشتان ما حتما از قشر نازکی از چربی پوشیده میشود. آبی که در نتیجه سنجاقها بالا آمده است، بی آنکه لبه لیوان را تر کند، برجستگی غیر قابل توجهی ایجاد میکند که به چشم نمیخورد. یک محاسبه سر انگشتی برای روشن شدن مسئله یک محاسبه سر انگشتی انجام میدهیم. طول سنجاق حدود 25 میلیمتر است و کلفتی آن 0.5 میلیمتر است. حجم این استوانه از فرمول |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه دهم بهمن 1384ساعت 9:11 توسط پاسبانیان |
|
|
چگونه مى توان ميزان نبوغ آلبرت اينشتين را اندازه گرفت؟ برگرفته از سایت جزیره ی دانش |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پنجم بهمن 1384ساعت 11:27 توسط پاسبانیان |
|
|
فناوري نانو هيچ زمينه علمي را به حال خود رها نکرده است . علوم کشاورزي نيز از اين قاعده جدا نيستند .تا به حال کاربردهاي متعددي از فناوري نانو در کشاورزي ، صنايع غذايي و علوم دامي مطرح شده است. رابطه ميان فناوري نانو وعلوم کشاورزي در زمينه هاي زير قابل بررسي است : از بين تدابير موجود در مديريت آفات کشاورزي استفاده از آفت کش ها و سموم سريعترين و ارزان ترين روش براي واکنش به يک وضيت اضطراري است . روش هاي کنترل زيستي در حال حاضر بسيار هزينه بر هستند . در اين روش ها کنترل آفت از طريق يکي از دشمنان طبيعي آن آفت صورت مي گيرد . امروزه مصرف بي رويه آفت کش ها مشکلات زيادي را ايجاد کرده اند اين مشکلات شامل اثرات سوء بر سلامت انسان ( ايجاد مسموميت هاي حاد يا بيماري هاي مزمن ) ، تاثير اين مواد بر حشرات گرده افشان و حيوانات اهلي مزارع و همچنين ورود اين مواد به آب و خاک و تاثير مستقيم وغير مستقيم آن در اين نظام هاي زيستي مي باشد . مصرف بي رويه آفت کش ها محصولات کشاورزي را نيز به منبع ذخيره سم تبديل مي کند مهمترين سوال در زمينه استفاده از آفت کش ها اين است که :چقدر از اين سموم استفاده کنيم ؟ استفاده از داروهاي (سموم) هوشمند در ابعاد نانو مي تواند راه حل مناسبي باشد . اين داروها که قابليت حرکت در گياه را دارند در بسته هايي که حاوي نشاني خاصي هستند قرار ميگيرند .برچسب نشاني يک کد مولکولي است که بر روي بسته نصب شده و به بسته اجازه ميدهد که به بخشي از گياه که مورد حمله عامل بيماري يا آفت قرار گرفته تحويل داده شود . اين ناقلين در ابعاد نانو همچنين داراي خود تنظيمي نيز مي باشند به اين معني که دارو فقط به ميزان لازم به بافت گياهي تحويل داده مي شود . تصوير ورود يک نانوحسگر زيستي به درون يک سلول ين حسگرها شامل ترکيبات زيستي مانند يک سلول ، آنزيم و يا آنتي بادي متصل به يک مبدل انرژي هستند و قادرند که تغييرات ايجاد شده در مولکول هاي اطراف خود را گزارش دهند . اين گزارش ها توسط سيگنالهايي که مبدل انرژي به تناسب با مقدار آلودگي توليد ميکند دريافت مي شوند. بنابراين اگر تجمع زيادي از عامل بيماري در اطراف اين حسگرها وجود داشته باشد سيگنال هاي قوي فرستاده مي شوند . ارزيابي حضور آلاينده ها در محيط توسط حسگرها در چند دقيقه ميسر است اما با استفاده از روش هاي رايج حداقل 48 ساعت زمان براي تشخيص نياز است . از ديگر کاربردهاي فناوري نانو در صنايع غذايي ايجاد پلاستيک هاي جديد در صنعت بسته بندي مواد غذايي است . در توليد اين پلاستيک ها از فناوري نانو ذرات استفاده شده است . اکسيژن مسئله سازترين عامل در بسته بندي مواد غذايي است زيرا اين عنصر باعث فساد چربي مواد غذايي و همچنين تغيير رنگ آنها ميشود . در اين پلاستيک جديد نانوذرات به صورت زيگزاگ قرار گرفته اند و مانند سدي مانع از نفوذ اکسيژن مي شوند . فناوري نانو با استفاده از فرايندهاي طبيعي زيستي ، شيميايي و فيزيکي در بازيافت مواد باقيمانده از محصولات کشاورزي و تبديل آنها به انرژي و يا مواد شيميايي صنعتي نيز نقش دارد . به طور مثال از زمان برداشت پنبه تا توليد پارچه بيش از 25 % الياف به ضايعات تبديل مي شوند . در دانشگاه کرنل در آمريکا روشي تحت عنوان «ريسندگي الکتريکي» ابداع شده که با استفاده از اين روش از ضايعات پنبه محصولاتي مانند کلافهاي پنبه و نخ البته با کيفيت پايين تر توليد ميکنند . دانشمندان علوم پليمر از اين روش براي توليد نانو فيبرها از سلولز که 90% الياف پنبه را تشکيل مي دهد استفاده کرده اند و اليافي کمتر از 100 نانومتر توليد کرده اند که 1000 بار کوچکتر از الياف فعلي است . يکي از کاربردهايي که براي اين الياف ريز سلولزي بيان شده جذب آفت کش ها و کودهاي شيميايي از محيط براي جلوگيري از ورود آنها به اکوسيستم و رها کردن مجدد اين مواد در محيط در مواقع مورد نياز است . از ديگر محصولات فناوري نانو ، نانو کاتاليزورها هستند که قابليت تبديل روغن هاي گياهي به سوخت را جهت ايجاد منابع جديد انرژي دارند . پيشرفت در زمينه علوم گياهي ، کشاورزي و صنايع غذايي رابطه مستقيمي با پيشرفت در تحقيقات زيست شناسي سلولي و مولکولي دارد . توليد ابزارهاي جديد تحول شگرفي در تحقيقات سلولي و مولکولي ايجاد کرده است . امروزه ميکروسکوپ هايي که قابليت ايجاد مشاهده در مقياس نانو را دارند در توسعه علوم زيستي نقش مهمي را ايفا مي کنند منبع : سایت نانو مخصوص دانش آموزان. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سوم بهمن 1384ساعت 8:43 توسط پاسبانیان |
|
|
|||||||
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و ششم دی 1384ساعت 9:33 توسط پاسبانیان |
|
|||||||
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
ما در این وب لاگ سعی داریم محیطی علمی آموزشی جهت دست رسی سریع و آسان برای یادگیری دانش آموزان فراهم آوریم در این راستا سعی کردیم مسائل کاربردی علمی را برای جذاب تر شدن علوم پایه ارائه کنیم
برای رسیدن به این مقصود منتظر راهنمایی ها و رهنمودهای مفید شما هستیم با تشکر مدیر وب لاگ پاسبانیان |
| پیوندهای روزانه | |
|
کاریکاتور های فیزیک فیزیک به زبان شعر طنز سال جهانی فیزیک سال جهانی فیزیک پرسش فیزیک و فلسفه نبوغ اینشتین آزمایش آرشیو پیوندهای روزانه |
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 |
|
RSS
|